Do zarysowanych 4 rozwiązań, które konstytuują podstawowy
spór w tanatologii, można zredukować wszystkie koncepcje
śmierci.
E. KUBLER-ROSS Rozmowy o śmierci i umieraniu. Warszawa 1979;
Ph. ARIES Człowiek i śmierć, Warszawa 1992.
3) religiozn. W religiach świata śmierć jako ostateczne
zdarzenie w życiu człowieka jest kluczowym zagadnieniem
doktrynalnym. W judaizmie człowiek został stworzony do życia
w przyjaźni z Jahwe, jednak wskutek grzechu pychy i
nieposłuszeństwa uległ śmierci; ma ona charakter kary
moralnej; na pewno nie oznacza końca życia, jest bowiem
przyrównywana do snu; wg Starego Testamentu ludzkie
istnienie po śmierci jest zredukowane do cienia w Szeolu
(otchłań); od zła śmierci ma wybawić oczekiwany
Mesjasz-Król; Panem życia i śmierci jest Jahwe; wg judaizmu
być umarłym nigdy nie oznacza nie być, lecz nie żyć; dopiero
II Księga Machabejska ze Starego Testamentu (I w. p.n.e.)
zaczęła głosić wiarę w zmartwychwstanie;